NT Luke 6
Widgets to be programmed here




1. Ἐγένετο δὲ ἐν σαββάτῳ διαπορεύεσθαι αὐτὸν διὰ σπορίμων, καὶ ἔτιλλον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἤσθιον τοὺς στάχυας ψώχοντες ταῖς χερσίν.

2.  τινὲς Ἑκατοντάρχου δὲ δέ τῶν τινος Φαρισαίων δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾷν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.

3.  εἶπαν  ἀκούσας Τί δὲ ποιεῖτε περὶ τοῦ οὐκ Ἰησοῦ ἔξεστιν ἀπέστειλεν τοῖς πρὸς σάββασιν; αὐτὸν καὶ πρεσβυτέρους ἀποκριθεὶς τῶν πρὸς Ἰουδαίων, αὐτοὺς ἐρωτῶν εἶπεν αὐτὸν [ὁ] ὅπως Ἰησοῦς ἐλθὼν Οὐδὲ διασώσῃ τοῦτο τὸν ἀνέγνωτε δοῦλον αυτοῦ. ἐποίησεν Δαυεὶδ ὅτε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ

4.  μετ'  οἱ αὐτοῦ; δὲ [ὡς] παραγενόμενοι εἰσῆλθεν πρὸς εἰς τὸν τὸν Ἰησοῦν οἶκον παρεκάλουν τοῦ αὐτὸν θεοῦ σπουδαίως καὶ λέγοντες τοὺς ὅτι ἄρτους ἄξιός τῆς ἐστιν προθέσεως λαβὼν παρέξῃ ἔφαγεν τοῦτο, καὶ ἔδωκεν τοῖς μετ' αὐτοῦ, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ μόνους τοὺς

5.  ἱερεῖς;  ἀγαπᾷ καὶ γὰρ ἔλεγεν τὸ αὐτοῖς ἔθνος Κύριός ἡμῶν ἐστιν καὶ τοῦ τὴν σαββάτου συναγωγὴν αὐτὸς υἱὸς ᾠκοδόμησεν τοῦ ἡμῖν. ἀνθρώπου.

6.  Ἐγένετο  ὁ δὲ δὲ ἐν Ἰησοῦς ἑτέρῳ ἐπορεύετο σαββάτῳ σὺν εἰσελθεῖν αὐτοῖς. αὐτὸν ἤδη εἰς δὲ τὴν αὐτοῦ συναγωγὴν οὐ καὶ μακρὰν διδάσκειν: ἀπέχοντος καὶ ἀπὸ ἦν τῆς ἄνθρωπος οἰκίας ἐκεῖ ἔπεμψεν καὶ φίλους χεὶρ ἑκατοντάρχης αὐτοῦ λέγων αὐτῷ δεξιὰ Κύριε, ἦν μὴ ξηρά: σκύλλου, οὐ γὰρ

7.  παρετηροῦντο  ἱκανός δὲ εἰμι αὐτὸν ἵνα οἱ ὑπὸ γραμματεῖς τὴν καὶ στέγην οἱ μου Φαρισαῖοι εἰσέλθῃς: εἰ διὸ ἐν οὐδὲ τῷ ἐμαυτὸν σαββάτῳ ἠξίωσα θεραπεύει, πρὸς ἵνα σὲ εὕρωσιν ἐλθεῖν: κατηγορεῖν ἀλλὰ αὐτοῦ. εἰπὲ αὐτὸς λόγῳ, δὲ καὶ ᾔδει τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν,

8.  εἶπεν  ἰαθήτω δὲ τῷ παῖς ἀνδρὶ μου: τῷ καὶ ξηρὰν γὰρ ἔχοντι ἐγὼ τὴν ἄνθρωπός χεῖρα εἰμι Ἔγειρε ὑπὸ καὶ ἐξουσίαν στῆθι τασσόμενος, εἰς ἔχων τὸ ὑπ' μέσον: ἐμαυτὸν καὶ στρατιώτας, ἀναστὰς καὶ ἔστη. λέγω τούτῳ Πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ Ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.

9.  εἶπεν  ἀκούσας δὲ δὲ [ὁ] ταῦτα Ἰησοῦς πρὸς Ἰησοῦς αὐτούς ἐθαύμασεν Ἐπερωτῶ αὐτόν, ὑμᾶς, καὶ εἰ στραφεὶς ἔξεστιν τῷ τῷ ἀκολουθοῦντι σαββάτῳ αὐτῷ ἀγαθοποιῆσαι ὄχλῳ εἶπεν κακοποιῆσαι, Λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.

10.  ψυχὴν  καὶ σῶσαι ὑποστρέψαντες ἀπολέσαι; καὶ εἰς περιβλεψάμενος τὸν πάντας οἶκον αὐτοὺς οἱ εἶπεν πεμφθέντες αὐτῷ εὗρον Ἔκτεινον τὸν τὴν δοῦλον χεῖρά ὑγιαίνοντα. σου: δὲ ἐποίησεν, καὶ ἀπεκατεστάθη χεὶρ αὐτοῦ. Αὐτοὶ δὲ ἐπλήσθησαν ἀνοίας,

11.  καὶ  Καὶ διελάλουν ἐγένετο πρὸς ἐν ἀλλήλους τῷ τί ἑξῆς ἂν ἐπορεύθη ποιήσαιεν εἰς τῷ πόλιν Ἰησοῦ. καλουμένην Ναίν, καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ὄχλος πολύς.

12. Ἐγένετο  ὡς δὲ δὲ ἐν ἤγγισεν ταῖς τῇ ἡμέραις πύλῃ ταύταις τῆς ἐξελθεῖν πόλεως, αὐτὸν καὶ εἰς ἰδοὺ τὸ ἐξεκομίζετο ὄρος τεθνηκὼς προσεύξασθαι, μονογενὴς καὶ υἱὸς ἦν τῇ διανυκτερεύων μητρὶ ἐν αὐτοῦ, τῇ καὶ προσευχῇ αὐτὴ τοῦ ῆν θεοῦ. χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ.

13.  καὶ  καὶ ὅτε ἰδὼν ἐγένετο αὐτὴν ἡμέρα, προσεφώνησεν κύριος τοὺς ἐσπλαγχνίσθη μαθητὰς ἐπ' αὐτοῦ, αὐτῇ καὶ καὶ ἐκλεξάμενος εἶπεν ἀπ' αὐτῇ αὐτῶν Μὴ δώδεκα, κλαῖε. οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασεν,

14.  Σίμωνα  καὶ ὃν προσελθὼν καὶ ἥψατο ὠνόμασεν τῆς Πέτρον σοροῦ, καὶ οἱ Ἀνδρέαν δὲ τὸν βαστάζοντες ἀδελφὸν ἔστησαν, αὐτοῦ καὶ καὶ εἶπεν Ἰάκωβον Νεανίσκε καὶ , σοὶ λέγω, ἐγέρθητι.

15.  Ἰωάνην  καὶ καὶ ἀνεκάθισεν Φίλιππον καὶ νεκρὸς Βαρθολομαῖον καὶ καὶ ἤρξατο Μαθθαῖον λαλεῖν, καὶ καὶ Θωμᾶν ἔδωκεν [καὶ] αὐτὸν Ἰάκωβον τῇ Ἁλφαίου μητρὶ καὶ αὐτοῦ. Σίμωνα τὸν καλούμενον

16.  Ζηλωτὴν  Ἔλαβεν καὶ δὲ Ἰούδαν φόβος Ἰακώβου πάντας, καὶ καὶ Ἰούδαν ἐδόξαζον Ἰσκαριὼθ τὸν ὃς θεὸν ἐγένετο λέγοντες προδότης, ὅτι Προφήτης μέγας ἠγέρθη ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι Ἐπεσκέψατο θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.

17.  καὶ  καὶ καταβὰς ἐξῆλθεν μετ' αὐτῶν λόγος ἔστη οὗτος ἐπὶ ἐν ὅλῃ τῇ τόπου Ἰουδαίᾳ πεδινοῦ, περὶ καὶ αὐτοῦ ὄχλος καὶ πολὺς πάσῃ μαθητῶν τῇ αὐτοῦ, περιχώρῳ. καὶ πλῆθος πολὺ τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἰερουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἳ ἦλθαν ἀκοῦσαι

18.  αὐτοῦ Καὶ καὶ ἀπήγγειλαν ἰαθῆναι Ἰωάνει ἀπὸ οἱ τῶν μαθηταὶ νόσων αὐτοῦ αὐτῶν: περὶ καὶ πάντων οἱ τούτων. ἐνοχλούμενοι

19.  ἀπὸ  καὶ πνευμάτων προσκαλεσάμενος ἀκαθάρτων δύο ἐθεραπεύοντο: τινὰς καὶ τῶν πᾶς μαθητῶν αὐτοῦ ὄχλος ἐζήτουν Ἰωάνης ἅπτεσθαι ἔπεμψεν αὐτοῦ, πρὸς ὅτι τὸν δύναμις κύριον παρ' λέγων αὐτοῦ Σὺ ἐξήρχετο εἶ καὶ ἰᾶτο πάντας.

20.  Καὶ  ἐρχόμενος αὐτὸς ἐπάρας ἕτερον τοὺς προσδοκῶμεν; ὀφθαλμοὺς παραγενόμενοι αὐτοῦ δὲ εἰς πρὸς τοὺς αὐτὸν μαθητὰς οἱ αὐτοῦ ἄνδρες ἔλεγεν εἶπαν Μακάριοι Ἰωάνης οἱ πτωχοί, βαπτιστὴς ὅτι ἀπέστειλεν ὑμετέρα ἡμᾶς ἐστὶν πρὸς σὲ βασιλεία λέγων τοῦ Σὺ θεοῦ. εἶ ἐρχόμενος ἄλλον προσδοκῶμεν;

21. μακάριοι  ἐν οἱ ἐκείνῃ πεινῶντες τῇ νῦν, ὥρᾳ ὅτι ἐθεράπευσεν χορτασθήσεσθε. πολλοὺς μακάριοι ἀπὸ οἱ νόσων κλαίοντες καὶ νῦν, μαστίγων ὅτι καὶ γελάσετε. πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο βλέπειν.

22. μακάριοί  καὶ ἐστε ἀποκριθεὶς ὅταν εἶπεν μισήσωσιν αὐτοῖς ὑμᾶς Πορευθέντες οἱ ἀπαγγείλατε ἄνθρωποι, Ἰωάνει καὶ ὅταν εἴδετε `ἀφορίσωσιν καὶ ὑμᾶς ἠκούσατε: καὶ τυφλοὶ ὀνειδίσωσιν ἀναβλέπουσιν, καὶ χωλοὶ ἐκβάλωσιν περιπατοῦσιν, τὸ λεπροὶ ὄνομα καθαρίζονται ὑμῶν καὶ ὡς κωφοὶ πονηρὸν ἀκούουσιν, ἕνεκα νεκροὶ τοῦ ἐγείρονται, υἱοῦ πτωχοὶ τοῦ ἀνθρώπου:

23.  χάρητε  εὐαγγελίζονται: ἐν καὶ ἐκείνῃ μακάριός τῇ ἐστιν ἡμέρᾳ ὃς καὶ ἐὰν σκιρτήσατε, μὴ ἰδοὺ σκανδαλισθῇ γὰρ ἐν ἐμοί. μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ: κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς προφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν. '

24. Πλὴν  Ἀπελθόντων οὐαὶ δὲ ὑμῖν τῶν τοῖς ἀγγέλων πλουσίοις, Ἰωάνου ὅτι ἤρξατο ἀπέχετε λέγειν τὴν πρὸς παράκλησιν τοὺς ὑμῶν. ὄχλους περὶ Ἰωάνου Τί ἐξήλθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου

25. οὐαὶ  σαλευόμενον; ὑμῖν, ἀλλὰ οἱ τί ἐμπεπλησμένοι ἐξήλθατε νῦν, ἰδεῖν; ὅτι ἄνθρωπον πεινάσετε. ἐν οὐαί, μαλακοῖς οἱ γελῶντες νῦν, ἱματίοις ὅτι ἠμφιεσμένον; πενθήσετε ἰδοὺ καὶ οἱ κλαύσετε. ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν.

26. οὐαὶ  ἀλλὰ ὅταν τί καλῶς ἐξήλθατε ὑμᾶς ἰδεῖν; εἴπωσιν προφήτην; πάντες ναί, οἱ λέγω ἄνθρωποι, ὑμῖν, κατὰ καὶ τὰ περισσότερον αὐτὰ προφήτου. γὰρ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.

27. Ἀλλὰ  οὗτός ὑμῖν ἐστιν λέγω περὶ τοῖς οὗ ἀκούουσιν, γέγραπται ἀγαπᾶτε Ἰδοὺ τοὺς ἀποστέλλω ἐχθροὺς τὸν ὑμῶν, ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου     σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.

28.  καλῶς λέγω ποιεῖτε ὑμῖν, τοῖς μείζων μισοῦσιν ἐν ὑμᾶς, γεννητοῖς εὐλογεῖτε γυναικῶν τοὺς Ἰωάνου καταρωμένους οὐδεὶς ὑμᾶς, ἔστιν: προσεύχεσθε περὶ δὲ τῶν μικρότερος ἐπηρεαζόντων ἐν ὑμᾶς. τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστίν.

29.  τῷ  -- τύπτοντί Καὶ σε πᾶς ἐπὶ τὴν λαὸς σιαγόνα ἀκούσας πάρεχε καὶ καὶ οἱ τὴν τελῶναι ἄλλην, ἐδικαίωσαν καὶ τὸν ἀπὸ θεόν, τοῦ βαπτισθέντες αἴροντός τὸ σου βάπτισμα τὸ Ἰωάνου: ἱμάτιον καὶ τὸν χιτῶνα μὴ κωλύσῃς.

30.  παντὶ  οἱ αἰτοῦντί δὲ σε Φαρισαῖοι δίδου, καὶ καὶ οἱ ἀπὸ νομικοὶ τοῦ τὴν αἴροντος βουλὴν τὰ τοῦ σὰ θεοῦ μὴ ἠθέτησαν ἀπαίτει. εἰς ἑαυτούς,

31.  καὶ  μὴ καθὼς βαπτισθέντες θέλετε ὑπ' ἵνα αὐτοῦ.-- ποιῶσιν Τίνι ὑμῖν οὖν οἱ ὁμοιώσω ἄνθρωποι, τοὺς ποιεῖτε ἀνθρώπους αὐτοῖς τῆς ὁμοίως. γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν

32.  καὶ  ὅμοιοι; ὅμοιοί εἰσιν εἰ παιδίοις ἀγαπᾶτε τοῖς τοὺς ἐν ἀγαπῶντας ἀγορᾷ ὑμᾶς, καθημένοις ποία καὶ ὑμῖν προσφωνοῦσιν χάρις ἀλλήλοις, ἐστίν; καὶ λέγει γὰρ `Ηὐλήσαμεν οἱ ὑμῖν ἁμαρτωλοὶ καὶ τοὺς οὐκ ἀγαπῶντας ὠρχήσασθε: αὐτοὺς ἐθρηνήσαμεν ἀγαπῶσιν. καὶ οὐκ ἐκλαύσατε: '

33.  καὶ ἐλήλυθεν [γὰρ] γὰρ ἐὰν Ἰωάνης ἀγαθοποιῆτε τοὺς βαπτιστὴς ἀγαθοποιοῦντας μὴ ὑμᾶς, ἔσθων ποία ἄρτον ὑμῖν μήτε χάρις πίνων ἐστίν; οἶνον, καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν.

34.  καὶ  καὶ ἐὰν λέγετε δανίσητε Δαιμόνιον παρ' ἔχει: ὧν ἐλήλυθεν ἐλπίζετε λαβεῖν, υἱὸς ποία τοῦ ὑμῖν ἀνθρώπου χάρις ἔσθων [ἐστίν]; καὶ καὶ πίνων, ἁμαρτωλοὶ καὶ ἁμαρτωλοῖς λέγετε δανίζουσιν Ἰδοὺ ἵνα ἄνθρωπος ἀπολάβωσιν φάγος τὰ καὶ ἴσα. οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν.

35.  πλὴν   ἀγαπᾶτε καὶ τοὺς ἐδικαιώθη ἐχθροὺς ὑμῶν σοφία καὶ ἀπὸ ἀγαθοποιεῖτε πάντων καὶ τῶν δανίζετε τέκνων μηδὲν αὐτῆς. ἀπελπίζοντες: καὶ ἔσται μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ Ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.

36.  Γίνεσθε Ἠρώτα οἰκτίρμονες δέ καθὼς τις αὐτὸν πατὴρ τῶν ὑμῶν Φαρισαίων οἰκτίρμων ἵνα ἐστίν: φάγῃ μετ' αὐτοῦ: καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη. Καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἥτις ἦν ἐν τῇ πόλει ἁμαρτωλός,

37.  καὶ  καὶ μὴ ἐπιγνοῦσα κρίνετε, ὅτι καὶ κατάκειται οὐ ἐν μὴ τῇ κριθῆτε: οἰκίᾳ καὶ τοῦ μὴ Φαρισαίου; καταδικάζετε, κομίσασα καὶ οὐ μὴ καταδικασθῆτε. ἀπολύετε, καὶ ἀπολυθήσεσθε:

38.  δίδοτε,  ἀλάβαστρον καὶ μύρου δοθήσεται καὶ ὑμῖν: στᾶσα μέτρον ὀπίσω καλὸν παρὰ πεπιεσμένον τοὺς σεσαλευμένον πόδας ὑπερεκχυννόμενον αὐτοῦ δώσουσιν κλαίουσα, εἰς τοῖς τὸν δάκρυσιν κόλπον ἤρξατο ὑμῶν: βρέχειν τοὺς γὰρ πόδας μέτρῳ αὐτοῦ μετρεῖτε καὶ ἀντιμετρηθήσεται ταῖς ὑμῖν. θριξὶν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσεν, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ.

39.  Εἶπεν  Ἰδὼν δὲ δὲ καὶ παραβολὴν Φαρισαῖος αὐτοῖς Μήτι καλέσας δύναται αὐτὸν τυφλὸς εἶπεν τυφλὸν ἐν ὁδηγεῖν; ἑαυτῷ οὐχὶ λέγων ἀμφότεροι Οὗτος εἰς εἰ βόθυνον ἦν ἐμπεσοῦνται; [ὁ] οὐκ προφήτης, ἔστιν ἐγίνωσκεν μαθητὴς ἂν ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον, τίς καὶ ποταπὴ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστιν.

40.  κατηρτισμένος  καὶ δὲ ἀποκριθεὶς πᾶς ἔσται Ἰησοῦς ὡς εἶπεν πρὸς διδάσκαλος αὐτόν αὐτοῦ. Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. δέ Διδάσκαλε, εἰπέ, φησίν.

41.  Τί  δύο δὲ χρεοφιλέται βλέπεις ἦσαν τὸ δανιστῇ κάρφος τινί: τὸ ἐν εἷς τῷ ὤφειλεν ὀφθαλμῷ δηνάρια τοῦ πεντακόσια, ἀδελφοῦ σου, δὲ τὴν ἕτερος δὲ πεντήκοντα. δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὐ

42.  κατανοεῖς;  μὴ πῶς ἐχόντων δύνασαι αὐτῶν λέγειν ἀποδοῦναι τῷ ἀμφοτέροις ἀδελφῷ ἐχαρίσατο. σου τίς Ἀδελφέ, οὖν ἄφες αὐτῶν ἐκβάλω πλεῖον τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου, αὐτὸς τὴν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ δοκὸν οὐ βλέπων; ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε διαβλέψεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκβαλεῖν.

43.  Οὐ  ἀγαπήσει γὰρ αὐτόν; ἔστιν ἀποκριθεὶς δένδρον Σίμων καλὸν εἶπεν ποιοῦν Ὑπολαμβάνω καρπὸν ὅτι σαπρόν, οὐδὲ τὸ πάλιν πλεῖον δένδρον ἐχαρίσατο. σαπρὸν ποιοῦν δὲ καρπὸν εἶπεν καλόν. αὐτῷ Ὀρθῶς ἔκρινας.

44.  ἕκαστον  καὶ γὰρ στραφεὶς δένδρον πρὸς ἐκ τὴν τοῦ γυναῖκα ἰδίου τῷ καρποῦ Σίμωνι γινώσκεται: ἔφη οὐ Βλέπεις γὰρ ταύτην ἐξ τὴν ἀκανθῶν γυναῖκα; συλλέγουσιν εἰσῆλθόν σῦκα, σου οὐδὲ εἰς ἐκ τὴν βάτου οἰκίαν, σταφυλὴν ὕδωρ τρυγῶσιν. μοι ἐπὶ πόδας οὐκ ἔδωκας: αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέν μου τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶν αὐτῆς ἐξέμαξεν.

45.  ὁ  φίλημά ἀγαθὸς μοι ἄνθρωπος οὐκ ἐκ ἔδωκας: τοῦ αὕτη ἀγαθοῦ δὲ θησαυροῦ ἀφ' τῆς ἧς καρδίας εἰσῆλθον προφέρει οὐ τὸ διέλιπεν ἀγαθόν, καταφιλοῦσά καὶ μου τοὺς πονηρὸς πόδας. ἐκ τοῦ πονηροῦ προφέρει τὸ πονηρόν: ἐκ γὰρ περισσεύματος καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

46.  Τί  ἐλαίῳ δέ τὴν με κεφαλήν καλεῖτε μου Κύ οὐκ ριε ἤλειψας: κύριε, αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψεν τοὺς πόδας μου.

47.  καὶ  οὗ οὐ χάριν, ποιεῖτε λέγω σοι, λέγω; ἀφέωνται πᾶς αἱ ἁμαρτίαι ἐρχόμενος αὐτῆς πρός αἱ με πολλαί, καὶ ὅτι ἀκούων ἠγάπησεν μου πολύ: τῶν λόγων δὲ καὶ ὀλίγον ποιῶν ἀφίεται, αὐτούς, ὀλίγον ὑποδείξω ἀγαπᾷ.

48.  ὑμῖν  εἶπεν τίνι δὲ ἐστὶν αὐτῇ ὅμοιος: Ἀφέωνταί ὅμοιός σου ἐστιν αἱ ἀνθρώπῳ ἁμαρτίαι. οἰκοδομοῦντι οἰκίαν ὃς ἔσκαψεν καὶ ἐβάθυνεν καὶ ἔθηκεν θεμέλιον ἐπὶ τὴν πέτραν: πλημμύρης δὲ γενομένης προσέρηξεν ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἴσχυσεν σαλεῦσαι αὐτὴν διὰ τὸ καλῶς οἰκοδομῆσθαι αὐτήν.

49.  ὁ  καὶ δὲ ἤρξαντο άκούσας οἱ καὶ συνανακείμενοι μὴ λέγειν ποιήσας ἐν ὅμοιός ἑαυτοῖς ἐστιν Τίς ἀνθρώπῳ οἰκοδομήσαντι οἰκίαν ἐπὶ τὴν γῆν χωρὶς θεμελίου, προσέρηξεν ποταμός, καὶ εὐθὺς συνέπεσεν, καὶ ἐγένετο τὸ ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα. VII. Επειδὴ ἐπλήρωσεν πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ, εἰσῆλθεν εἰς Καφαρναούμ.

50.  οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν; εἶπεν δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα πίστις σου σέσωκέν σε: πορεύου εἰς εἰρήνην.















Parse Information
Hover over the lovely Greek words to see parse information.